เคยไหมที่เราเดินกลับไปยังสถานที่ที่ไม่ได้ไปนานแล้ว หรือเพียงได้กลิ่นบางอย่างและเห็นแสงในมุมเดิม ๆ ก็ทำให้ความทรงจำเกี่ยวกับใครบางคนหรือเหตุการณ์ในอดีตย้อนกลับมาอย่างชัดเจน? คำถามนี้คือหนึ่งในแรงบันดาลใจสำคัญที่จุดประกายให้เกิดนิทรรศการ ‘ลูน่า ดินแดนไร้กาลเวลา’ (Lunar The Land without Time) โดย ‘วราลี ณ ป้อมเพชร & ลูน่า’ ที่ชวนเราไปสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างการดำรงอยู่ ความทรงจำ และเวลา ผ่าน ‘ลูน่า’ ตัวละครที่อยู่ในเส้นทางการทำงานของเธอมาอย่างยาวนาน โดยมี ‘กมล เผ่าสวัสดิ์’ มารับหน้าที่เป็นภัณฑารักษ์

นิทรรศการนี้ ได้ชวนเราให้ลองสำรวจและตั้งคำถามว่า แท้จริงแล้ว ‘ลูน่า’ คืออะไร และเราจะรับรู้ถึงการมีอยู่ของเธอได้อย่างไร ผ่านแนวคิด ‘Flat Ontology’ หรือ ‘ภววิทยาแบบแบนราบ’ ที่มองว่า สิ่งต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ วัตถุ แสง กลิ่น หรือความมืด ล้วนมีสถานะการดำรงอยู่ในระดับเดียวกัน ลูน่าจึงอาจไม่ได้ปรากฏเป็นรูปร่างเด็กผู้หญิงเท่านั้น แต่รับรู้ได้ผ่านสิ่งรอบตัวและบรรยากาศ ขณะเดียวกันยังเชื่อมโยงกับเวลาทั้งในสิ่งที่หลงเหลืออยู่ในความทรงจำ (Remembering) และสิ่งที่กำลังเปลี่ยนแปลงไป (Becoming)

สำหรับแนวทางการทำงานของวราลี เธอเป็นศิลปินร่วมสมัยที่ให้ความสนใจความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่ เวลา และความทรงจำ โดยใช้ภาพถ่าย ประติมากรรม และศิลปะจัดวางเป็นสื่อในการสำรวจสิ่งที่หลงเหลืออยู่หลังจากผู้คนหรือเหตุการณ์ผ่านพ้นไปแล้ว รวมถึงบทบาทของพื้นที่ที่มีต่อประสบการณ์และการรับรู้ของมนุษย์

แนวคิดของนิทรรศการถ่ายทอดผ่านพื้นที่จัดแสดงสองส่วน ทั้งงานศิลปะจัดวางที่ใช้แสง กลิ่น และบรรยากาศสร้างประสบการณ์ให้ผู้ชมสัมผัสการมีอยู่ของลูน่า และภาพถ่ายจากการเดินทางของวราลีในเวียนนา ซึ่งพาลูน่าไปพบเจอสถานที่ต่าง ๆ โดยเปิดพื้นที่ให้ผู้ชมตีความความสัมพันธ์ระหว่างการดำรงอยู่ ความทรงจำ และเวลา ผ่านประสบการณ์ของตัวเอง

สามารถแวะมาสัมผัสบรรยากาศและสำรวจการมีอยู่ของสิ่งต่าง ๆ ผ่านประสบการณ์ของตัวเองในนิทรรศการ ‘ลูน่า ดินแดนไร้กาลเวลา’ (Lunar The Land without Time) พร้อมกันได้ในวันที่ 14 พฤศจิกายน 2569 – 28 กุมภาพันธ์ 2570 ณ Doxza art lab