จริง ๆ แล้วงานของเรายังอยู่ในช่วงการพัฒนา แต่สิ่งหนึ่งที่เราสังเกตเห็นมาตลอดคือ เรามักถ่ายทอดความอ่อนไหวทางอารมณ์ผ่านสีน้ำที่โปร่งเบาและรูปทรงของผู้หญิง

ประโยคอธิบายสั้น ๆ ที่ ‘แพร - ธวัลรัตน์ เดชอรัญ’ หรือ ‘Guppixz’ ตอบกลับเรามา เมื่อถามถึงเอกลักษณ์ในงานศิลปะของเธอ เธอคือศิลปินอิสระ ที่เรียนจบมาจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย ภาคทัศนศิลป์ เอกจิตรกรรม และเป็นศิลปินคนล่าสุดของคอลัมน์ Artist on our radar ที่เราอยากพาทุกคนมาทำความรู้จักไปด้วยกันในสัปดาห์นี้

“สวัสดีค่ะ ธวัลรัตน์ เดชอรัญ ค่ะ เรียกว่า พร ก็ได้ อาชีพที่ทำตอนนี้ก็น่าจะเรียกว่าเป็น ศิลปินอิสระค่ะ เป็น emerging artist ที่ทำงาน visual art และเน้นงานจิตรกรรมเป็นหลัก ประกอบกับทำงานสอนพิเศษศิลปะวันเสาร์อาทิตย์ไปด้วย” แพรเริ่มต้นแนะนำตัวอย่างเป็นกันเอง ก่อนจะเล่าถึงที่มาของนามปากกาต่อไปว่า

“สำหรับชื่อ Guppixz มาจากคำว่า Guppy ที่แปลว่า ปลาหางนกยูงค่ะ เบื้องหลังที่มาอาจจะไม่ได้เกี่ยวกับแนวงานศิลปะของเรา แต่มาจากเหตุการณ์สมัยเด็ก ตอนนั้นเราลงเรียนวิชาการเขียนในภาษาอังกฤษ แล้วครูให้เขียนหัวข้อ ‘My pets’ แต่ตอนนั้นที่บ้านไม่ได้เลี้ยงอะไรเลยนอกจากปลาหางนกยูง เราเลยถามครูว่า ปลาหางนกยูงในภาษาอังกฤษเรียกว่าอะไร ครูเลยบอกว่า ‘Guppy’ และหลังจากนั้นครูก็จะเรียกเราว่า กัปปี้ ๆ ตลอดเราชอบครูคนนี้มาก เพราะเขาใจดี หลังจากนั้นมาเราก็ตั้งชื่อทุกอย่างเกี่ยวกับ Guppy มาตลอด ทั้งชื่อตอนเล่นเกม หรือชื่อนามสมมุติอะไรก็แล้วแต่ แล้วเราอยากให้มันไม่ซ้ำ เลยเปลี่ยนตัวท้ายเป็น Guppixz ค่ะ”

สำหรับเอกลักษณ์ในการทำงาน แพรอธิบายว่า “จริง ๆ แล้วงานของเรายังอยู่ในช่วงการพัฒนา แต่สิ่งหนึ่งที่เราสังเกตเห็นมาตลอดคือ เรามักถ่ายทอดความอ่อนไหวทางอารมณ์ผ่านสีน้ำที่โปร่งเบาและรูปทรงของผู้หญิง เรารู้สึกว่า ผู้หญิงมีความผูกพันกับงานของเรามากกว่ารูปทรงอื่น ๆ ทั้งในแง่ของสรีระและความรู้สึกที่เราอยากถ่ายทอด เราจึงเลือกใช้ผู้หญิงเป็นตัวแทนของเรื่องราวและอารมณ์ที่อยู่ในงาน”

“นอกจากผู้หญิงแล้ว ในงานของเรายังมีตัวละครตัวเล็ก ๆ หน้าตาแปลก ๆ ปรากฏอยู่ด้วย พวกเขาเหล่านั้นเกิดจากการที่เราพกสมุดสเก็ตช์ติดตัว เพื่อสังเกตและบันทึกสิ่งที่พบเจอในแต่ละวัน ไม่ว่าจะเป็นของใช้ อาหาร หรือภาพในหนังสือ เมื่อเราลองมองสิ่งธรรมดาเหล่านี้ในมุมที่แตกต่างออกไป มันก็กลายเป็นตัวละครที่มีชีวิตขึ้นมา เราเลยนำพวกเขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของโลกงานศิลปะของเรา เป็นตัวแทนที่เก็บบันทึกสิ่งต่าง ๆ มุมมองของเรา”

เมื่อมองเห็นเอกลักษณ์และที่มา เราเลยอยากชวนแพรย้อนกลับไปยังเรื่องราวที่ไกลกว่านั้น อย่างจุดเริ่มต้นแรก ๆ ที่ทำให้เธอรู้ตัวว่า ชอบงานศิลปะ และอยากเติบโตมาเป็นศิลปินอิสระอย่างปัจจุบันนี้

แพรเล่าว่า “เราคิดว่าที่มาของงานส่วนหนึ่งมาจากนิสัยและวิธีที่เรามองโลก เราเป็นคนชอบอยู่บ้าน ชอบความสงบ ไม่ชอบความวุ่นวาย และสิ่งเหล่านั้นก็สะท้อนออกมาผ่านบรรยากาศในงานของเรา เราค่อนข้างอ่อนไหวต่อสิ่งรอบตัว รวมถึงความรู้สึกของคนอื่นและความรู้สึกของตัวเองที่มีต่อเหตุการณ์ที่พบเจอ ซึ่งเราเชื่อว่าศิลปินหลายคนเป็นแบบเดียวกัน เพียงแต่เมื่อรับมาแล้วแต่ละคนก็มีกระบวนการในการสังเคราะห์และปลดปล่อยออกมาในรูปแบบที่แตกต่างกันไป”

“สำหรับเรา เราเลือกที่จะถ่ายทอดความรู้สึกเหล่านั้นออกมาอย่างค่อยเป็นค่อยไป สร้างบรรยากาศงานให้มีความละเอียดอ่อน เปิดพื้นที่ให้คนดูได้ใช้เวลาอยู่กับมัน และค่อย ๆ สัมผัสความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ภายใน คล้ายกับการที่เราอยากให้ผู้คนปฏิบัติต่อกันด้วยความเข้าใจและทะนุถนอมความรู้สึกของกันและกัน”

ในส่วนของเทคนิคที่เลือกใช้ แพรให้เหตุผลว่า “งานของเราเริ่มต้นจากสีน้ำค่ะ หลายคนอาจรู้สึกว่าสีน้ำเป็นสีที่ใช้งานยาก แก้ไขไม่ได้มากนัก แต่เรากลับรู้สึกว่าสิ่งนี้เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของมัน เรามองว่าสีน้ำเป็นสีที่มีความละเอียดอ่อนและอ่อนไหวถ้าเปรียบเทียบสีน้ำเป็นคน ก็คงเป็นคนที่มีความซับซ้อน เข้าใจยากอยู่สักหน่อย และมีความอ่อนไหวต่อสิ่งรอบตัว ก็เหมือนกับจิตใจของคนที่มีความอ่อนไหว หากเราไม่เข้าใจเขา เราอาจรู้สึกว่าเขารับมือยาก เรื่องมาก อะไรนิดหน่อยก็ไม่ได้ แต่ถ้าเราค่อย ๆ ทำความเข้าใจธรรมชาติของเขา เขาก็จะให้ความร่วมมือกับเรา ให้คิดว่าเราต้องเรียนรู้ที่จะทำงานร่วมกันมากกว่าพยายามควบคุมทุกอย่างให้เป็นไปตามที่คิด”

“ต่อมาเราเริ่มขยายขอบเขตการทำงานด้วยการนำเทคนิคอื่น ๆ มาผสมผสานกับสีน้ำ เช่น สีไม้ สีเทียนน้ำมัน และสีกวอช โดยทดลองไปตามความสนใจของตัวเอง หนึ่งในเทคนิคที่ชอบใช้ช่วงนี้คือการนำกระดาษสามาแปะลงบนกระดาษสีน้ำ แล้วใช้สีกวอชวาดทับลงไป ทำให้เกิดพื้นผิวที่ดูมีมิติและให้ความรู้สึกเหมือนงานหัตถกรรม ซึ่งเป็นผลลัพธ์ที่เราชอบมาก และอยากทดลองต่อยอดเทคนิคนี้ไปอีกค่ะ”

“ส่วนวิธีฝึกฝน เราไม่ได้มีวิธีพิเศษอะไรเป็นพิเศษ แต่เน้นการทำบ่อย ๆ และเรียนรู้จากการลงมือทำด้วยตัวเอง บางครั้งเราก็เปิดดูคลิปอาจารย์สอนสีน้ำเก่ง ๆ ใน youtube หรือติดตามศิลปินคนอื่น ๆ ใน Instagram แล้วลองฝึกตาม พอทำบ่อย ๆ เราก็จะเริ่มรู้จังหวะว่าน้ำเปียกหรือแห้งไปไหม ตรงควรควรไปต่อหรือตรงไหนควรหยุด ถ้าตอบคำถามสองอย่างนี้ได้ก็เข้าใจสีน้ำมากขึ้นแล้วค่ะ”

“ที่จริงจนถึงทุกวันนี้ เราก็ยังไม่สามารถควบคุมสีน้ำได้อย่างสมบูรณ์แบบ 100% และยังมีหลายครั้งที่ทำพลาด ทำพัง แต่ประสบการณ์ที่สะสมมาก็ช่วยให้เรารู้ว่าควรรับมือกับมันยังไง ก็ยังเป็นสิ่งที่ต้องเรียนรู้กันต่อไปเรื่อย ๆ ค่ะ” เธอเสริม

Among a Pause, 2026
Gouache and layered paper on canvas
Diameter 80 cm

งานชิ้นนี้ชื่อ ‘Among a Pause’ เป็นหนึ่งในชิ้นที่เราวาดขึ้นเพื่อจัดแสดงในนิทรรศการ ‘Attaros(อรรถรส)’ ที่ Charngal by Charmkrung Restaurant ซึ่งเป็นนิทรรศการกลุ่มของเรากับเพื่อนๆ อีกสี่คนที่จบจากคณะเดียวกัน รวมตัวกันภายใต้ชื่อ Jun Collective โดยมีเป้าหมายที่อยากจะทำงานศิลปะด้วยกัน

นี่น่าจะเป็นงานชิ้นแรกที่เราได้ลองใช้เทคนิคใหม่ในงานของเราอย่างเป็นทางการ ก่อนหน้านี้เราทำงานสีน้ำบนกระดาษสีน้ำปกติทั่วไป มีการใช้สีกวอชและสีชอล์คน้ำมันผสมกันบ้าง แต่สำหรับชิ้นนี้เราปูพื้นด้วยการใช้กระดาษสาญี่ปุ่นแผ่นบาง ๆ มาวางลงบนเฟรมผ้าใบ ทากาวผสมน้ำเคลือบลงไป แล้วทำวนซ้ำ ๆ ให้กระดาษซ้อนทับกันหนาขึ้น จากนั้นก็ลงสีโดยใช้สีกวอชเป็นหลัก เป็นภาพของผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังดื่มด่ำกับช่วงเวลาพักผ่อนในพื้นที่ส่วนตัวของตนเอง เหมือนช่วงเวลานั้นได้ถูกหยุดเอาไว้ ซึ่งภาพนี้ก็มีองค์ประกอบของเอกลักษณ์ในงานตามที่เราบอกไปข้างต้นอย่างครบถ้วน ร่างกายผู้หญิง บรรยากาศที่สงบ และตัวละครจิ๋ว ๆ ที่ออกจากสมุดสเก็ตช์มาอยู่ในงานของเรา

ความภูมิใจอีกอย่างคือผลงานชิ้นนี้ได้รับการตอบรับค่อนข้างดี อาจารย์ที่เคยตรวจศิลปนิพนธ์ของเราก็ชื่นชมว่างานชิ้นนี้ดีกว่าธีสิสที่เราทำอีก (ทั้งดีใจและแอบเจ็บจึกนิดหน่อย 55555) นอกจากนี้ก็มีคนมาซื้อผลงานไปและหลังจากนั้นก็มีชาวต่างชาติอีกสองคนที่สนใจซื้องานเช่นกัน สุดท้ายภาพนี้ก็ได้ย้ายไปอยู่บ้านหลังใหม่เรียบร้อย

ความพิเศษของงานชิ้นนี้สำหรับเรา มันจึงเป็นผลงานที่บันทึกเรื่องราว ความทรงจำของการทำงานร่วมกับกลุ่มเพื่อนที่สนิทกัน รักในสิ่งเดียวกัน พร้อมจะช่วยเหลือและเดินทางไปในเส้นทางนี้ด้วยกัน การเริ่มต้นทดลองเทคนิคใหม่ ค้นพบความเป็นไปได้ใหม่ ๆ และการถูกมองเห็นคุณค่าในสิ่งที่ทำ

Introvert, 2024
Watercolor and Gouache on paper
81 x 117 cm

ผลงานชิ้นนี้ชื่อ Introvert เป็นผลงาน Pre-Thesis ที่เราทำขึ้นระหว่างเรียนอยู่ชั้นปีที่ 3 คณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อยู่ในซีรีส์ TONS WAY TO HIDE

งานชิ้นนี้เกิดจากการสำรวจความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับพื้นที่ส่วนตัว ซึ่งสำหรับเรา บ้านเป็นทั้งพื้นที่ปลอดภัยและพื้นที่พักพิงที่โอบอุ้มความอ่อนไหวภายในจิตใจเอาไว้ เราจึงอยากถ่ายทอดความรู้สึกของการมีพื้นที่ที่เราสามารถหลบกลับเข้าไปอยู่กับตัวเองได้อย่างสงบ

นอกจากแนวคิดแล้ว สิ่งที่ทำให้งานชิ้นนี้เป็นงานที่เราประทับใจคือการได้ทดลองเทคนิคสีน้ำที่ไม่เคยใช้มาก่อน โดยเฉพาะการสร้างลวดลายบนพื้นหลังสีน้ำเงินเข้ม เทคนิคนี้ค่อนข้างท้าทาย เพราะต้องควบคุมทั้งปริมาณน้ำและสัดส่วนของสีที่ผสมกับน้ำให้พอดี เพื่อให้ได้ความเข้มข้นและพื้นผิวอย่างที่ต้องการ แต่ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นกลับช่วยสร้างบรรยากาศที่ดูนิ่ง เงียบ และมีความลึกลับขึ้นมาได้อย่างที่เราคาดไม่ถึง

หลังจากนั้นเราเคยลองกลับมาใช้เทคนิคนี้อีกหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่เคยได้ผลลัพธ์ที่สมบูรณ์แบบเหมือนครั้งนั้น สำหรับเราจึงเหมือนเป็น magic moment ช่วงเวลาที่เราได้ค้นพบสิ่งที่ตัวเองทำได้โดยไม่ได้คาดคิดมาก่อน และนั่นทำให้งานชิ้นนี้ยังคงเป็นหนึ่งในผลงานที่เราประทับใจจนถึงทุกวันนี้

Pretender, 2024
Watercolor, gouache and oil pastel on paper
90 x 110 cm

ผลงานชิ้นนี้อยู่ในซีรีย์ TONS WAY TO HIDE เช่นเดียวกับงานชิ้นก่อนหน้านี้ แนวคิดพูดถึงการอำพรางตัวตนของตนเองภายใต้เปลือกหุ้มของสิ่งดีงามที่สังคมยึดถือ สะท้อนอัตลักษณ์ของบุคคลที่ถูกกดเอาไว้โดยค่านิยมและกระแสสังคม ความพิเศษของภาพนี้คือเป็นผลงานที่เรากำลังฝึกการควบคุมสี ก่อนหน้านี้เราเป็นคนที่ใช้สีเยอะมากในการทำงานเพียงชิ้นเดียว ไม่ค่อยมีเทคนิคในการการคุมโทนสีงาน หลังจากได้รับคำแนะนำจากอาจารย์ เราเลยเริ่มลดจำนวนสีที่ใช้ลง และให้ความสำคัญกับความหมายและนัยของสีแต่ละสีมากขึ้น

ในชิ้นนี้เราจึงเลือกใช้สีเหลืองที่ส่องสว่างเพื่อสื่อถึงความล้ำค่า สิ่งดีงามตามค่านิยมของสังคม และใช้วิธีการลงสีที่ทำให้เหมือนมีแสงเรืองรองออกมาจากกลางภาพ และผลลัพธ์ที่ออกมาก็ถูกใจเรามาก ถือเป็นชิ้นที่เป็นจุดเริ่มต้นของพัฒนาการด้านการใช้สีของเราเลยก็ว่าได้

ความประทับใจอีกอย่างหนึ่งคือผลงานชิ้นนี้ได้จัดแสดงในนิทรรศการศิลปนิพนธ์ยอดเยี่ยม ประจำปี 2568 ที่หอศิลป์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิตติ์ และเป็นหนึ่งในภาพที่ถูกนำไปใช้ประชาสัมพันธ์นิทรรศการตามสื่อต่าง ๆ อีกด้วย

ผลงานชุด Rejoicing in the Upper World

ผลงานที่ประทับใจอย่างสุดท้าย เราอยากพูดถึงภาพรวมของผลงานที่เรานำไปจัดแสดงในนิทรรศการ Zodiac Soul&Sign Exhibition ที่ Chaloem La Art House เมื่อช่วงเดือนสิงหาคม ปี 2569

Rejoicing in the Upper World เป็นซีรีย์ที่ประกอบไปด้วยผลงานทั้งหมดเจ็ดชิ้น โดยมีแรงบันดาลใจจากการตีความราศีกันย์ในฐานะสัญลักษณ์หญิงสาวถือรวงข้าว สะท้อนถึงแนวคิดเรื่องความอุดมสมบูรณ์ การหล่อเลี้ยงชีวิต ซึ่งเชื่อมโยงกับเรื่องราวตำนานของดีมีเทอร์ และเพอร์เซโฟนี

ผลงานชุดนี้นำเสนอความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติที่ถูกหล่อเลี้ยงด้วยความรัก ถ่ายทอดพลังงานธาตุดินของราศีกันย์ผ่านบรรยากาศของความสุข ความปิติยินดี ที่เยียวยาให้ต้นไม้ออกผล ทำให้ดอกไม้ผลิบาน ทำให้ทุกสรรพสิ่งดำเนินไปอย่างสงบสุข

สิ่งที่ทำให้เราประทับใจในซีรีย์นี้คือภาพของผลงานทุกชิ้นที่เราออกแบบโดยให้ความใส่ใจกับภาพรวมเมื่อเอามาจัดวางร่วมกัน ทั้งโทนสี เรื่องราว ขนาด กรอบรูปและสัดส่วนของผลงานแต่ละชิ้น เป็นผลงานที่ทำให้ได้เรียนรู้การทำงานเป็นซีรีย์มากขึ้น ได้กลับมาวาดงานชิ้นเล็กเป็นครั้งแรกตั้งแต่เรียนจบ ทำให้เราปล่อยวางความกดดันของตนเองและสนุกไปกับการทำงานศิลปะจริง ๆ นอกจากนี้เรายังได้ค้นพบวัตถุดิบหลายอย่างที่จะสามารถนำไปพัฒนาเป็นผลงานชิ้นใหม่ ๆ ในอนาคต ผลงานชุดนี้จึงกลายเป็นผลงานชุดที่เราภาคภูมิใจที่สุด

เรายังชวนเธอเล่าถึงโปรเจกต์ล่าสุดที่กำลังทำอยู่ด้วย ซึ่งเธอก็พูดถึงนิทรรศการกลุ่มที่เตรียมร่วมกับเพื่อนศิลปินคนอื่น ๆ ว่า “ตอนนี้ก็กำลังทำงานร่วมกับเพื่อนและรุ่นน้องจำนวนหนึ่ง เพื่อนำไปจัดแสดงที่ Emsphere อยู่ค่ะ เนื่องจากงานจะจัดแสดงในช่วงเทศกาลสิ้นปี คอนเซปต์ก็เลยจะมีความเฉลิมฉลองหน่อย คีย์หลักที่เราคิดขึ้นมากับเพื่อน ๆ คือ Celebrate Small Moment คือการเฉลิมฉลองให้กับสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่เราอาจมองข้ามไป คนเรามักจะฉลองเฉพาะในโอกาสสำคัญหรือโอกาสใหญ่ ๆ เช่น การเลื่อนตำแหน่ง การสอบ วันเกิด หรือเทศกาลที่วนมาแค่ปีละครั้ง แต่สิ่งเล็ก ๆ ที่มันเกิดขึ้นแทบทุกวันจนเรามองว่ามันธรรมดามันก็มีคุณค่าของมัน”
.
“งานนี้เราต้องทำงานขึ้นมาใหม่กันคนละประมาณสิบชิ้นได้ ในส่วนของเรา เราก็พัฒนาต่อมาจากนิทรรศการล่าสุดที่เราไปแสดงที่ Chaloem La Arthouse เป็นงานชุดที่ชื่อว่า ‘Rejoicing in the Upper World’ ซึ่งเป็นงานชุดที่เราชอบมาก เลยอยากต่อยอดมาเป็นงานชิ้นอื่น ๆ ดูว่ามันมีความเป็นไปได้แบบไหนอีกบ้าง สำหรับงานนี้ส่วนใหญ่เราทำเป็นงานดิจิตอล ซึ่งก็เป็นความยากอย่างหนึ่งเพราะเราถนัดงานวาดลงกระดาษมากกว่า แต่ด้วยจำนวนงานและระยะเวลาด้วย ก็ถือว่าเป็นการท้าทายตัวเองในส่วนที่เราไม่ถนัด เท่าที่ทำมาจนถึงตอนนี้ก็มีบางชิ้นที่เราชอบมาก ๆ ซึ่งหลังจบงานนี้ก็คงได้เอามาวาดลงกระดาษชิ้นใหญ่แบบสะใจแน่นอน”

“งานนี้จะจัดแสดงที่ทางเชื่อม ART BRIDGE ห้าง Emsphere ชั้น 2 ช่วงเดือนพฤษจิกายน 2569 - มกราคม 2570 สามารถแวะไปชมกันได้ค่ะ”

“และนอกจากงานนิทรรศการที่ Emsphere แล้ว งานต่อไปที่เรารอคอยมาก ๆ คืองาน Mango Art festival 2027 ค่ะ ปีนี้เป็นปีแรกที่เราได้ไปร่วมแสดงงานที่นี่ ในงานนี้ทุกคนจะได้เห็นทั้งงานเก่าและงานใหม่ที่เราตั้งใจคัดเลือกมาโดยเฉพาะ งานจะจัดในวันที่ 5-9 พฤษภาคม ที่ River City ขอฝากด้วยนะคะ”

ก่อนจากกัน เราก็ชวนเธอให้กล่าวทิ้งท้ายถึงอนาคตในฐานะศิลปินของตัวเอง ซึ่งเธอก็ได้กล่าวว่า “มันค่อนข้างกำหนดยากนิดนึงสำหรับเรา เหมือนเราถามตัวเองว่า คิดว่าตัวเองจะโตไปเป็นคนแบบไหน
เพราะงานที่เราทำอยู่ในตอนนี้มันก็ผ่านการพัฒนา สังเคราะห์ ปรับเปลี่ยนมาเรื่อย ๆ”

“ถ้าย้อนไปดูผลงานของเราช่วงสมัยเรียนก็อาจจะเห็นความเชื่อมโยงในเรื่องของโทนสี หรือรสนิยมความชอบของเรา แต่มันก็มีจุดที่แตกต่าง เช่น เมื่อก่อนเราเป็นพวก Maximalism แบบมีที่ว่างตรงไหนก็ใส่มันไปให้เต็มให้หมด ตอนนี้ก็ลดลงมาบ้างแล้ว พยายามเหลือที่ว่างเอาไว้บ้าง เพราะเราเรียนรู้ที่จะปล่อยมากขึ้น คือเหมือนงานมันโตตามคนและตามเวลา ผ่านไปอีก 5 ปี 10 ปี มันก็เปลี่ยนไปอีก แต่ถึงมันจะเปลี่ยนไปบ้าง มันก็ยังเป็นตัวเรา”

“ดังนั้นงานในอนาคตเราจะเป็นแบบไหนคงขึ้นอยู่กับว่า เราเสพอะไรหรือพบเจอกับอะไรบ้าง หนังสือที่อ่าน เรื่องราวและผู้คนที่เจอ เศรษฐกิจ ความเปลี่ยนแปลง หรือโอกาสที่อาจจะเปลี่ยนชีวิตหรือมุมมองของตัวเองไป เราอาจจะได้ไปเห็นโลกกว้างขึ้น นั่นก็เป็นตัวแปรที่ทำให้งานเราเปลี่ยนไปได้มากเช่นกัน มันเป็นความเป็นไปได้ไม่สิ้นสุด ซึ่งเราก็ตื่นเต้นมาก ๆ ที่จะค้นหาความเป็นไปได้เหล่านั้น”

“สำหรับเรา งานศิลปะมันเป็นสิ่งบันทึกเหตุการณ์และเรื่องราวผ่านมุมมองของศิลปิน ซึ่งเหตุการณ์ที่ว่าก็สามารถเป็นได้ทั้งประวัติศาสตร์อันสำคัญของโลกใบนี้หรือเหตุการณ์ในชีวิตเล็ก ๆ ของศิลปินคนหนึ่ง ซึ่งมันก็คือโลกทั้งใบของเขาเหมือนกัน” เธอสรุป

สามารถติดตามผลงานของ ‘แพร - ธวัลรัตน์ เดชอรัญ’ หรือ ‘Guppixz’ ได้ที่ https://www.instagram.com/guppygallerixz/