ในภาพจำของคนทั่วไป เมื่อพูดถึงเซรามิก ก็มักจะนึกถึง ‘ภาชนะ’ หรือ ‘วัตถุใช้งาน’ แต่ศิลปินชาวเกาหลีใต้อย่าง Jongjin Park กำลังผลักขอบเขตของวัสดุนี้ไปสู่พื้นที่ระหว่างประติมากรรม สถาปัตยกรรม และการทดลองเชิงกายภาพ ผ่านผลงานที่ตั้งคำถามต่อ ‘การควบคุม’ และ ‘การยอมปล่อยให้วัสดุเป็นผู้ตัดสินรูปทรงสุดท้าย’
ศิลปินผู้ใช้ชีวิตและทำงานอยู่ที่เมืองกูรี สำเร็จการศึกษาด้านเซรามิกจาก Kookmin University และศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่ Cardiff Metropolitan University ก่อนจะสร้างชื่อในฐานะหนึ่งในศิลปินเซรามิกรุ่นใหม่ที่น่าจับตามองที่สุดของเกาหลีใต้ ผลงานของเขาถูกจัดแสดงในหลากหลายสถาบันระดับนานาชาติ และอยู่ในคอลเลกชันของพิพิธภัณฑ์และองค์กรด้านหัตถศิลป์สำคัญหลายแห่ง
Strata of Illusion (2025)
ล่าสุด Jongjin Park ได้รับรางวัลสูงสุดจาก LOEWE FOUNDATION Craft Prize 2026 ด้วยผลงาน Strata of Illusion (2025) ซึ่งได้รับเลือกจากผู้เข้ารอบสุดท้าย 30 คนทั่วโลก โดยคณะกรรมการที่ประกอบไปด้วยนักออกแบบ สถาปนิก ภัณฑารักษ์ และนักวิจารณ์ระดับนานาชาติ รวมถึง Frida Escobedo, Patricia Urquiola และสองผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของ LOEWE อย่าง Jack McCollough และ Lazaro Hernandez
ผลงาน Strata of Illusion มีลักษณะคล้ายม้านั่งหรือวัตถุสำหรับการนั่ง แต่ในขณะเดียวกันก็ให้ความรู้สึกเหมือนซากบางอย่างที่กำลังยุบตัวลงต่อหน้าต่อตา โครงสร้างทั้งหมดเกิดจากการซ้อนทับกระดาษนับพันชั้น ก่อนเคลือบด้วยน้ำดินพอร์ซเลนสีและนำเข้าสู่เตาเผา เมื่อกระดาษถูกเผาไหม้จนหายไป สิ่งที่เหลืออยู่คือร่องรอยของการพังทลาย การบิดตัว และแรงโน้มถ่วงที่เข้ามามีบทบาทร่วมกับศิลปินในการ “สร้าง” รูปทรงสุดท้าย
สิ่งที่ทำให้ผลงานของ Jongjin Park น่าสนใจ ไม่ได้อยู่แค่ในผลลัพธ์เชิงรูปทรง แต่คือวิธีที่เขาปล่อยให้กระบวนการและพฤติกรรมของวัสดุเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของงานอย่างเต็มที่ เซรามิกในมือของเขาไม่ได้เป็นเพียงวัสดุที่ถูกควบคุม แต่เป็นสิ่งมีชีวิตที่ตอบสนองต่อความร้อน เวลา และแรงกดทับอย่างคาดเดาไม่ได้
คณะกรรมการของ LOEWE FOUNDATION Craft Prize 2026 ยังชื่นชมวิธีที่ผลงานชิ้นนี้เชื่อมโยงหัตถกรรมหลายแขนงเข้าด้วยกัน ทั้งการใช้แรงลมที่ชวนให้นึกถึงการเป่าแก้ว ไปจนถึงการซ้อนชั้นกระดาษที่คล้ายกระบวนการเข้าเล่มหนังสือ ทำให้งานของเขาไม่สามารถถูกนิยามด้วยวัสดุเพียงชนิดเดียว
ในยุคที่งานคราฟต์ร่วมสมัยกำลังขยายความหมายออกไปไกลกว่าคำว่า “งานฝีมือ” ผลงานของ Jongjin Park คือภาพสะท้อนของศิลปินที่ใช้วัสดุเป็นทั้งเครื่องมือและคู่สนทนา พร้อมเปิดพื้นที่ให้ “ความไม่สมบูรณ์แบบ” และ “การสูญสลาย” กลายเป็นหัวใจสำคัญของความงามร่วมสมัย
